Bir yılbaşı olsun isterim,
takvimin yapraklarında değil,
insanın yüreğinde başlasın.
Yılbaşısız olsun;senede bir gün değil,
çünkü her gün yeni bir başlangıç olsun bana,
bize.

Her gün bayram olsun,
sokaklarda şovlar değil,
evlerde huzur dolaşsın.
Şişelerde sarhoşluk değil,
gözlerde umut taşsın.
Geceler gürültüyle değil,
duâyla aydınlansın.

Noel Baba evinde otursun,
kapımızı çalan
hep iyilik olsun,
komşunun hâlini sormak olsun,
bir ekmeği bölüşmek olsun.

Fakirler yılda bir gün değil,
her gün sevinsin.
Her gün hatırlansın yoksulluk,
her gün sevindirilsin insan.
Sadaka takvimle değil,
merhametle ölçülsün.

Dostluk olsun,
çıkarla kirlenmemiş.
Sevgi coşsun,
reklamsız, hesapsız.
Kardeşlik olsun,
aynı göğe bakan
farklı yaralardan.

Birlik olsun Gazze’de,
bir çocuğun gülüşü
bir şehrin kaderini değiştirsin.
Bolluk olsun;
ekmekte, suda,
en çok da sabırda.

Benim için yeni yıl
takvim değil,
insanın insana eğildiği andır.
Ve o an gelirse,
her gün bayramdır bize.

Süslenmiş sokaklarda ışıklar yanıyor,
Boş bir sevinç, sahte bir kutlama…
Fakir sofralarda ekmek kanıyor,
Gerçek acı, gizlenmiş utangaçlık.

Gazze’de çocuklar çamurla oynar,
Açlıkla büyür, gözleri dünyaya kapanır.
Bizim dileklerimiz havada donar,
Onların feryadı kulakta çınlar.

Yeni yıl dedikleri bir yanılsama,
Neşe değil, unutulmuş vicdan.
Kutlamalar, içi boş bir aldanma,
Gerçek bayram: adalet ve merhamet
etmektir yoksula insana.