GÜLSEN YETERDİ

Olma her gün, her ay benim yanımda,
Bayramdan bayrama gelsen yeterdi.
Bakma gözlerime, bakma yüzüme,
Uzaktan uzağa gülsen yeterdi.

Ne uğraşlar verdim, oldu beyhude,
Bu ayrılık eyler gönlümde cüda.
Bir canım var, olsun yolunda feda,
Nasıl sevdiğimi bilsen yeterdi.

Yüreğim yanıyor, sönmez bu yara,
Adın yazılıdır her bir duvara.
Sen gelmesen bile, düşümde ara,
Bir gece rüyana alsan yeterdi.

Bu sevda yükünü tek başıma ben,
Taşırım da sormam neyleyim neden.
Yeter ki bir defa an beni içten,
Gönülden bir kere bulsan yeterdi.

Kervanlar geçerken, çöller yanarken,
Adını andım ben, diller dönerken.
Sensiz de yaşarım, zaman biterken,
Birkaç dakika da kalsan yeterdi.

Ay doğsa geceden senin yüzüne,
Gözümde nur olur hasret izine.
Bir ömür sürerim tek bir sözüne,
Bir kere arayıp bulsan yeterdi.

Gönül viran oldu, bahar gelmedi,
Kara sevda denen zehir dinmedi.
Ne Mecnun kurtuldu, Leyla dönmedi,
Bir dua içinde olsan yeterdi.

Bu garip gönlümün yoktur durağı,
Her yanda görünür yarin otağı.
Sensiz geçen ömrün her bir yaprağı,
Bu gülüm, seninle solsun yeterdi.

Ne sitem biter, ne söz döner geri,
Kırık kalbim sensiz kalmış her yeri.
Bir umut beklerim sabırla geri,
Bir haber, bir name salsan yeterdi.

Rüzgâr savururken dalı yaprağı,
Ben beklerim seni sabah imsağı.
Bir günde açarsan bahçemin bağı,
Yanımda bir o yar olsun yeterdi.

Bir yanım ateşte, bir yanım buzda,
Yandım kavruldum da kaldım maruzda.
Bir gün de görürsün dört bir omuzda,
Akan gözyaşını silsen yeterdi.

Levent der, gönlümün dertli sazında,
Bir iz kaldı senden her bir sözünde.
Gelmesen de olur dünya gözünde,
Bir nefeslik bana dolsan yeterdi.

Levent KIZILIRMAK
281020252100