KENDİMİZDİK

Biz bize bizleri, biz soluyorduk
Ele benzemezdik, kendimizdik biz.
Bir zamanlar bizler, biz oluyorduk
Ele benzemezdik, kendimizdik biz.

Bizlik olan özel, değerler vardı
Yürekler genişti, mekânlar dardı
Değerimiz hem de, dünya kadardı
Ele benzemezdik, kendimizdik biz.

Taşınacak yükü, atıverirdik
Kardeş elimizi, katıverirdik
Kim düşecek olsa, tutuverirdik
Ele benzemezdik, kendimizdik biz.

Hayat tarzımızdı sanki imece
Bilinirdi hayat, bilgi, bilmece
Köy hayatı, yaşıyorduk böylece
Ele benzemezdik, kendimizdik biz.

Alınlarda edep hayâ yazardı
Yanlışlara, büyüklerim kızardı
İnsandan insana, değmez nazardı
Ele benzemezdik, kendimizdik biz.

Büyükleri, emmi dayı bilirdik
İsyan yoktu, kendimize gelirdik
Minnet etmez, gerekirse ölürdük
Ele benzemezdik, kendimizdik biz.

Murat Kahraman Murâdî
28.12.2024/İst.
(Emmi)