Bir yeşil düş gördüm gece
Avucumda filizlenen
Uykuyla uyanıklık arasında
Nefes alan bir sessizlikti

Ağaçlar konuşmuyordu
Ama her yaprak
Unutulmuş bir çocukluk
Adıyla sallanıyordu rüzgârda

Toprak kalbime benzeyen
Sıcak bir sabırla
Yaralarımı örtüyordu
Kan yerine
Çimen sızıyordu içimden
Bir nehir geçiyordu gözlerimden
Akıntısı zaman değil
Hatıraydı..
Dokundukça hem kanayan
Hem çoğalan

Uyandım..
Dünya hâlâ gürültülüydü
Ama içimde yeşil bir düş
Yaşıyordu sessizce

Ve o yeşil düş
Sabahın çatlağından sızdı içeri
Adını bilmediğim Kuşlar
Kalbimin en yorgun yerine
Yuva yaptı
Her ötüş bir “kal” demekti
Zaman durmadı ,yavaşladı
Yosun tutmuş bir taş gibi
Acıların etrafında

Bir yeşil düş düştü omzuma
Geceden ağır
Suskunluğumdan hafifti
İçimde bir bahçe vardı
Kapısı yoktu
Her giren
Kendinden bir mevsim bıraktı
Acı orada konuşmazdı
Yosun olurdu
Zamanla yeşerirdi

Ve anladım
"Yeşil düş"
Bir yere varmak için değil
Dayanmak içindi
Ne sorusu vardı hayatın
Ne cevabı
Sadece kök salacak kadar zaman


sevay