Yüreğinle Seslen
Kadın adamın gözlerine bakıp sordu:
“Sana nasıl hitap etmemi beklersin?”
Adam cevap aradı,
Kadın kelimeleri ondan önce koydu ortaya:
✍️
“Bana canım deme…
Can dediğin korunur,
Ben çok korumasız kaldım.
Can diye dokunan çok oldu,
Canımı alan da onlardı.
✍️
Bana gülüm deme,
Gül sandılar, kopardılar.
Dalımı kırıp avuçlarında soluşumu izlediler.
Sonra dikenim batınca
Suçu bana yüklediler.
Oysa dikenim,
Kırılan dalımın hatırasıydı.
✍️
Bana hayatım deme,
Hayat dediğin yaşatır.
Ben yaşatırken eksildim.
Birinin yarını olurken
Kendi bugünümden vazgeçtim.
🕯️
Bana adımla da hitap etme…
Adımı bilen çok oldu,
Ağırlığını taşıyan az.
Adımı çağırmak kolaydı,
Adımı incitmeden sevmek zordu.
🤍
Bana kadınım de…
Ama alıştığın gibi değil.
✍️
Kadınım demek,
Beni süslemek değil,
Göğsüne almaktır.
Güçlü durduğum günleri değil,
Yorulduğum anları da sevmektir.
🕊️
Kadınım de;
Herkese dimdik dururken
Sana çocuk gibi yaslanabilmeme izin vererek.
Ağladığımda susturmak için değil,
Sarılmak için yanında olarak.
✍️
Kadınım demek,
Elim titrerken “geçer” demeden
Elimi tutabilmektir.
Omzum ağırlaştığında
“Dayan” demeden
Yükü paylaşabilmektir.
✍️
Kadınım de;
Toparlanmış hâlime değil,
Dağılmış hâlime de yer açarak.
Güzelken değil sadece,
Kırılganlığımı da sevebilerek.
✍️
Kadınım demek,
Bir çocuğu sever gibi
Masum yerimden sevmektir.
Canımı yakmadan,
Güvenimi incitmeden.
✍️
İşte böyle hitap et bana…
Az kelimeyle,
Derin bir şefkatle.
Çünkü ben
Bir kelimede sığınılacak kadar
Çok yoruldum.