KARA KIŞ

Bahar yaz hazan derken, kara kışa dayandık,
Ezelde takdir olan, seneleri heç ettik.
Yattığımız uykudan, kocayınca uyandık,

Zamanın kıymetini daha yeni farkettik,
Ömür sermayesini, boş şeylerle tükettik.

Simsiyah saç tellerim, birer birer aklaştı,
Bilmediğim ağrılar, gün geçtikçe sıklaştı,
Anladım ki limandan vuslat vakti yaklaştı,

Gençliğin kıymetini daha yeni farkettik,
Ömür sermayesini boş şeylerle tükettik.

Üstümüzden yerlere sarı gazeller düştü,
Çürüyen kökümüze, börtü böcek üşüştü,
Daldaki çiçekleri, kurt, kuş, arı bölüştü,

Sağlığın kıymetini daha yeni farkettik,
Ömür sermayesini, boş şeylerle tükettik.

Geçip giden hayattan, geriye azı kaldı,
Dört mevsimin içinden, kışın ayazı kaldı,
Ağustos böceğinin yitik avazı kaldı,

Baharın kıymetini daha yeni farkettik,
Ömür sermayesini, boş şeylerle tükettik.

Geride kalan kısım, kaç nefeslik bilinmez,
Alna nakşolan hüküm, kazınsa da silinmez,
Bu tek yönlü sokaktan, tekrar geri gelinmez,

Hayatın kıymetini, daha yeni farkettik,
Ömür sermayesini boş şeylerle tükettik.

YAŞAR ÖZKAN
23.12.2025
Safranbolu