KENDİ KENDİME!

Hayırlar azaldı gibi duruyor
Çaresizce kızdım kendi kendime!
Edebiyat bozgun alarm veriyor
Eleştirel yazdım kendi kendime!
Protesto yazdım kendi kendime!

Ortada dolaşan avane gibi
Kederi yazmaya bahane gibi
Dağların başında divane gibi
Boşa gezip tozdum kendi kendime!
Rüzgâr ile tozdum kendi kendime!

Biraz zirvelere çıkmak hevesim
Ne kadar kalmıştır acep nefesim
Çalınsam duyulmaz azıcık sesim
Ayarsız bir sazdım kendi kendime!
Teli kırık sazdım kendi kendime!

Keskin kalemimin yazmaktır huyu
Kalemle çalışır bende beş duyu
Bir kelime için iğneyle kuyu
Üşenmeden kazdım kendi kendime!
Erinmeden kazdım kendi kendime!

Överim düşeni kaldıranları
Severim olmazı olduranları
Kutsal değerlere saldıranları
Hecelerle ezdim kendi kendime!
Şiirlerle ezdim kendi kendime!

Beyninin içinde tilki güdeni
Karşımda gözleri şeş beş edeni
Mersine giderken tersten gideni
İçten içe süzdüm kendi kendime!
Peşi sıra süzdüm kendi kendime!

Vatana ihanet düşünenlere
İtlerle bitlenip kaşınanlara
Pişirmeden doyup eşinenlere
Hicivleri dizdim kendi kendime!
Yergileri dizdim kendi kendime!

Açık fikirlerim hep bendenizde
Sözlerimi gizlemedim genizde
Göl misali bizim olan denizde
Dalamadan yüzdüm kendi kendime!
Kulaç atıp yüzdüm kendi kendime!

Hiç engel olmasın insan önünde
Doğru duranların durdum yanında
Derdi yazan kalem durmaz kınında
Dertsizleri çizdim kendi kendime!
Gamsızları çizdim kendi kendime!

Kaza oldu bitti sandım kaderi
Yaşadıkça gördüm gamı kederi
Beş metre kefenmiş kulun ederi
Sarılacak bezdim kendi kendime!
Hint kumaştan bezdim kendi kendime!

Murat Kahraman Murâdî
12.12.2022/İst.
(Emmi)