Adım lavanta, güneşte yatarım,
Kokuma kokular, tatlar katarım,
Derdi olanlara derman satarım
Beni görürseniz ben mor açarım.

Dağların yamaçlarında beklerim,
Cennet kokusu yayar çiçeklerim,
Çok güzel kokar baldan peteklerim,
Beni görürseniz, ben mor açarım.

Elde sabun olur hemen kayarım,
Nerde olsam güzel koku yayarım,
Bazen düşürürüm, yoktur ayarım,
Beni görürseniz ben mor açarım.

Çok iyi dururum, hamamda handa,
Eşim benzerim yoktur, bu cihanda,
Her yerde varım, Edirne’de Van’da,
Beni görürseniz, ben mor açarım.

Arılar gelir, öper koklar beni,
Herkesten çok kıskanır, saklar beni.
Kelebekler arada yoklar beni,
Beni görürseniz, ben mor açarım.

Dağların ovanın başı , şahıyım,
Gönüllerin tahtı, padişahıyım,
Mor kokulu toprağın dergahıyım,
Beni görürseniz, ben mor açarım.

Sivrisinek beni görünce kaçar,,
Arılar gelir hep özümü içer,
İnsanlar sever hep yanımdan geçer
Beni görürseniz, ben mor açarım.

Güneşin Kızı Zehra

Değerli Kalemlerden Şiirime;

Yağmur sonrası toprağa sarılırım,
Rüzgârla dans eder, esenlere karılırım,
Uykusuz gecelere ninni yarılırım,
Beni görürseniz, ben mor açarım.….Efsuni Kalem

Morun Adıyla Konuşan Çiçek

Güneş alnıma değince uyanırım,
Sessizliğin ortasında koku olur adım.
Yorgun kalplere serinlik sayarım,
Dokunan huzur bulur, geçer yanımdan.

Rüzgâr saçımı dağlara savurur,
Mor bir dua olurum toprağın dilinde.
Suskun akşamlar beni sorar durur,
Bir damla sükûn taşırım her çiçeğimde.

Sabun olur, suyla barışırım,
Ellerde hafif, hatıralarda kalırım.
Geceyi yumuşatır, düşe karışırım,
Uykunun eşiğinde nöbet tutarım.

Arıların ezberi kokumdur benim,
Balda izim var, petekte sözüm.
Kelebekler sır verir rengime,
Gökyüzüyle toprağı bağlar özüm.

Ne sivrisinek sever beni,
Ne karanlık dayanır durduğum yere.
İnsan geçer, içi hafifler,
Bilmeden teşekkür eder kadere.

Bir çiçek sanma beni sadece,
Morun sabrıyım, bekleyişiyim.
Gören bilir, dokunan anlar:
Açtığım yer, kalbin ferahlığıdır...Doğan Çeçen