mutlu musun sırça köşkünde ey yarim?
inan bir adım daha atmaya yok mecalim..

güzelliğinin terennümüyle sarhoşum
bîtap düştüm an be an tükendim
göz ışığının parıltısı aydınlığım
terk etme yalvarırım beni bana!

yorgunum bir defa daha yanına varmaya
inan eleminden acîb müteessirim
gaybından heder oldum gülmüyor yüzüm
her yanımı kapladı o gri hüznün..

yolunda esirim, âzâd et n’olursun güzelim
kahr-u perişanım kıl bir tebessüm daha..

ne var ki geçiyor zaman sessiz sessiz
uçuşuyor etrafımda sararmış yapraklar
vedanın alaca siyahı sarıyor her yanımı
ve yine sana varıyorum nerede olursam olayım..

öyle bir an ki her şeyimle senin olsam
erise fikrim şehla bakışlarında
saçlarımı okşarken kapansam ayaklarına
özgürlüğüme kavuşsam şu sevda zindanında..

bilirsin ki her halim sana meftundur
kalbim varlığınla hemhal olur
sabahlarımın açan tek güneşisin
beladır ayrı kaldığım her gün..

söyle! ne vakit biter bu sevda nöbeti
pencereme yansıyorken ayrılık hasreti
anladım, her zaman sevilen sevmez seveni
dilerim yüreğine ilişir bir gün şu umut cümleleri..