Bin dokuz yüz doksan üç yılı bir yaz saçılmış,
Bu sokakta hummalı bir çalışma sürüyor.
Yerler kazılmış çıkmaz sokak yeni açılmış,
Sokağın açılınca gözü itler ürüyor.

Adam eline almış küreği bozuk yolu
Düzeltirken aklına kim bilir ne takıyor.
Saçı kırlaşmış, terli bir hâlde gözü dolu,
Belli etmeden akşam karanlığı çöküyor.

Şöyle bir doğrulurken baktı o küreğini,
Bir şeyini kaybetmiş gibi aradı adam.
Göz keserken kanattı kederli yüreğini,
Bir şey geldi oturdu; ağır bir şey, bir dert, gam.

Şeriatın kestiği parmak acımaz derler,
Bir vakit sonra yoldan kamyonlar, kepçe geçer.
Aşağısı park olup çocuklar eğleşirler,
Pazar yeri kurulur, halk meyve sebze seçer.

Bir kapı kapanırken bir başkası açılır,
Adam bir karar verir: Pazarda çay satacak.
Helal kazanç umana elbet rızkı saçılır,
Durmayıp gecesini gündüzüne katacak.

Bu gece sema daha berrak ve ay dolunay,
Suskuyu bardakların şangırtısı bozuyor.
Hanımın getirdiği dolu tavşan kanı çay,
Büyükler koşuşturan çocukları kızıyor.

Herkesin bir öyküsü, anısı vardır madem,
Benim de sözüm gayri burda oluversin son.
Adı geçen bu mekan, sokağım ve mahallem,
Feslikan, bin bir sokak kapı numarası on.