Saygıdeğer ustam merhaba,

“Sen Güzelsin Kasım” şiiriniz, yalnız mevsimin değil, bir milletin içsel iklimini anlatıyor.
Kasım’ı, dökülen yapraklardan ibaret görmeyip; kayıpların, vedaların ve sessiz direnişlerin sembolü olarak yeniden inşa etmişsiniz.
Her dize, sanki Atatürk’ün ardından susan bir ülkenin, içe çekilmiş nefesini hatırlatıyor.
O günden bugüne uzanan o derin eksiklik, şiirinizde sessiz bir dua, hüzünle karışık bir onur olarak yankılanıyor.

Bir yanda hüzün, bir yanda güneş…
Tıpkı bu ülkenin hâli gibi: Bir tarafı gururla, diğer tarafı özlemle dolu.
Ruhun huzur bulmak isterken vicdanın uykusuz kaldığı, gencin yön aradığı, halkın sessizliğe sığındığı bir çağdayız.
Ve siz o çağın içinden, usulca “Sen güzelsin Kasım, ruha huzur ver” diyerek geçiyorsunuz.
Bu sadece bir temenni değil; bir çağrıdır.
Umudun, zarafetin ve değerlerin yeniden hatırlanmasına dair bir çağrı.

Şiirinizdeki ritim, sanki kurumuş dallar arasında yansıyan bir marş gibi;
içinde hem özlem hem vakar, hem teslimiyet hem mücadele var.
Kasım’ı bir mevsimden öte, bir vicdan zamanına dönüştürmüşsünüz.
Kelimelerinizdeki sükûnet, aslında yüksek bir çığlık
insana, vatana, değerlere ve kaybolan inceliğe dair.

Bu ülkenin ruhunu taşıyan her kalp, bu şiirde kendinden bir parça bulacaktır.
Sözünüz, edebin, zarafetin ve derin farkındalığın tam karşılığı.
Yüreğinize, kaleminize, bilge sesinize selam olsun.
Kasım sizin dizelerinizde bir kayıp değil; bir hatırlayıştır artık.
Ve biz o hatırlayışta, kendimize dönüyoruz.

Saygıyla ve minnetle , ellerinizden öperim..
Peri Feride.