Sahil kumsalında,ben onu gördüm
Âklımı çelen o,adı Firuze.
Gönlümden koparıp,goncalar verdim
Kalbimi çalan o,adı Firuze.

İpek saçlarına,belikler ördüm
Gönül kapısına,gönlümü serdim
En çok da ben onda,gülmeyi sevdim
Düşüme gelen o,adı Firuze.

Unuttum gönlüme,gelen gideni
Aşk yolunda bana,cefa edeni
Unuttum vedasız,çekip gideni
Mazimi silen o,adı Firuze.

Bahar yeli’dir o,gönlüme eser
Gam’ın,kasavetin önünü keser
Düş’süz geçen gecem,zihnime küser
Uykumu delen o,adı Firuze.

Gönlümün gül-zarı,gülen gözleri
Derdimin dermanı,güzel sözleri
Kayboldu yüzümde,hüzün izleri
Yüzüme gülen o,adı Firuze.

Karanlık geceme,ışık veren o
Gönül tellerime,türkü vuran o
Vuslat’a kırmızı,halı seren o
Aklımı alan o,adı Firuze.

Gönül defterime,yazdığım o’dur
Kalp duvarlarıma,çizdiğim o’dur
Sonsuza sürecek,sevdiğim o’dur
Kıymetim bilen o,adı Firuze.

Tuğal KÖSEMEN
19.Nisan.2026

* Gönül dostu kalem katkıları ; Teşekkürlerimle.

Sevdalı kalbimin ilacı o’dur
Her zaman gönlümün baş tacı o’dur
Çiçekli dağların yamacı o’dur
Dermanı bulan o,adı Firuze.
.....Şükrü Atay (Türkmenoğlu)