DÜŞLERİMİN ÖZNESİ

Hoşça kal sevgili,
hoşça kal düşlerimin öznesi.
Mutluluğa dair dilekler tutman için,
gökteki bütün yıldızları sana bırakıp,
küllerimden doğmaya gidiyorum.
Hayallerimi sana bırakıp,
geçmişten gelen bütün yaralarımı sarmaya gidiyorum.
Hoşça kal narin seslim,
hoşça kal mis nefeslim,
düşlerimin öznesi,
hoşça kal.

Lale,
sümbül,
yaseminleri sana bırakıp,
küfeler dolusu kırgınlıkla içimin karanlığına gidiyorum.
Huzuru sana bırakıp gidiyorum.
Sana kalsın geceyi süsleyen ay ışığı,
sana kalsın mavi kelebeklerin kanat sesi.
Ben,
yıldızları sana bırakıp,
küllerimden doğmaya gidiyorum.
Hoşça kal narin seslim,
hoşça kal mis nefeslim,
düşlerimin öznesi,
hoşça kal.

Gidiyorum,
başımın üstünde tufan yeli,
gözlerimde hüzün,
payıma düşen sessizlikleri toplayıp gidiyorum.
Umutları geride bırakıp,
geçmişin perdesini kapatıp,
gölgemi de alarak gidiyorum.
Şafak ağmadan,
şehirler uyanmadan,
kasırgalar yurduna uğramadan gidiyorum.
Hoşça kal narin seslim,
hoşça kal mis nefeslim,
düşlerimin öznesi,
hoşça kal.

Hoşça kal penceremdeki kumru,
sokaktaki kedi,
başı okşanmaya muhtaç yetim hoşça kal.
Say ki bu topraklarda doğmadım.
Say ki hiçbir yüreğe dokunmadım.
Baharda kardelenlerle geldim,
sonbaharda hüzünle gidiyorum.
Gidiyorum bir belirsizliğe;
hem gölge,
hem gün olmaya,
dilsiz yaralarımı konuşturmaya,
kendime sarılmaya,
kırılan kanatlarımı onarmaya gidiyorum.
Hoşça kal narin seslim,
hoşça kal mis nefeslim,
düşlerimin öznesi,
hoşça kal.

Kabuk bağlamış yaralarımı bin kez öperek,
düşe kalka,
gözlerimdeki Aras’ı,
Dicle’yi,
Fırat’ı taşırmaya,
hıçkıra hıçkıra ağlamaya gidiyorum.
Geride ne izim kalsın,
ne bir resim,
ne de adına yazdığım şiirler.
Gözkapaklarımdaki solgun yıldızları yakmaya
ve külümden doğmaya gidiyorum.
Hoşça kal narin seslim,
hoşça kal mis nefeslim,
düşlerimin öznesi, hoşça kal.

Efkan ÖTGÜN