0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
109
Okunma
Manzara,
Gözün son durağı değil sadece;
Ruhun nefes alma biçimi.
Bir bakışta bin yıl,
Bir renkte sonsuz bir sessizlik.
Ufuk çizgisi,
Hiçbir zaman varamayacağın
Ama hep bakacağın
O sonsuz vaadin adı.
Manzara,
Gözümün aynasında devrilen
Dağların gölgesi.
Denizin her dalgasında
Yeniden başlayan
Büyük ve unutulmuş melodi.
O bir anlık duruş,
Telefonu, düşünceyi, telaşı
Bir kenara bırakış.
Ve aniden fark ediş:
Senin içindeki boşlukla,
Gökyüzündeki boşluğun
Aynı mavide buluşması.
Manzara,
Sadece gördüğün yer değil,
Görünce içine sığındığın yer.
Ve aslında, her baktığında
Kendine dair yeni bir köşe keşfediş.
Hüseyin TURHAL
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
