Bir sabah doğdu Anadolu’nun yüreğinde,
Yoksulun, yetimin gözünde bir ışık gibi.
Dağlar yankılandı: “Hürriyet!” diye,
Gökyüzü giyindi al bayrak rengine.

Bir yanda küller, bir yanda umut,
Bir yanda yıkık şehirlerde çocuklar…
Ama bir ses yükseldi yüreklerden:
“Artık efendi sensin ey halkım, anla!”

Kocatepe’de doğan güneş,
Samsun’da atılan ilk adım,
Sakarya’da direnen bir millet,
Hepsi birleşti: Cumhuriyet adım adım.

Ne saltanat kaldı, ne korku zinciri,
Kalemler özgür, zihinler diri.
Kadın, erkek, genç, yaşlı, el ele,
Kuruldu bir ülke: namusla, emekle.

Ey Cumhuriyet!
Sen bir meşale, yüzyılları aydınlatan,
Atatürk’ün emaneti,
Bu milletin sonsuz inancı, kalbinde yatan.

Bugün de dalgalanıyor bayrağın göğsümüzde,
Her harfi “özgürlük” yazılı dilimizde.
Nice yüzyıllar boyu yaşa sen,
Cumhuriyet’im, gözbebeğimizde!

Bir köy okulunda tebeşirle yazıldı ilk harf,
“Ali topu at” derken başladı devrim sessizce.
Bir kız çocuğu saçlarını örüp sırasına oturdu,
Okuma hakkı, onun alnına yazılmış bir müjdeydi.

Demir yolları uzandı umut gibi dağlardan,
Fabrikalarda yankılandı yeni şarkılar.
Bir millet kendi küllerinden doğdu yeniden,
Eliyle, alın teriyle, kalbiyle yarattı yarınlar.

Şimdi her 29 Ekim sabahı,
Gökyüzü beyaz, bayrak al olur.
Çocuklar sevinçle koşar meydanlara,
Her adımda Mustafa Kemal’in sesi duyulur.

Ey Cumhuriyet,
Sen sadece bir yönetim değil,
Bir onur, bir nefes, bir dirilişsin.
Yüzyıllar geçse de,
Sen bu toprağın kalbinde sonsuz bir gülüşsün.

Yaşa sen,
Bağımsızlığın en güzel adı,
Yaşa sen,
Milletimin alın teriyle kurulan yurdu.

Cumhuriyet ölmez —
O, her doğan çocukla yeniden başlar!

.
Mustafa Yaman
28 ekim 2025