Elinizle dokuduğunuz bu sözcükler,
Deniz feneri gibi parlıyor gecemde.
Her dörtlük,
Sazın tellerinde dans eden bir rüzgâr gibi,
Bir kahve telvesinde gizli sır gibi…

Okurken gülümsedim,
Kafamı salladım,
“İşte bu!” dedim kendi kendime,
Sanki siz, Pir Sultan’la yan yana oturup
Bütün deyişleri kulağıma fısıldamış gibi.

Sözünüz, tıpkı bahçedeki çiçekler gibi,
Dökülüyor gözlerime,
Ve ben her dizede
Bir sabah kuşunun kanadında uçuyorum.
Öyle bir gerçeklik var ki içinde,
Sokak lambalarında bile ışık yanıyor sanki.

Ellerinize, yüreğinize sağlık…
Bu dizelerle ruhuma dokundunuz,
Bir yudum su gibi ferahlattınız,
Bir demet papatya gibi umut verdiniz.
Ve biliyorum,
Siz yine kendi “gerçeğinize” gülümseyerek bakacaksınız,
Bizler de o gülümsemenin sıcaklığında…

Tebrikler üstadım,
Kaleminiz, gönlünüz ve sazınız daim olsun.

Aslına hu, nesline hu! Diyeyim ben de.