içmiş üzüm suyunu
kafasında aç tilkiler
kuyruksuz yalanlar
sözlerden prangalar
ruhunda çıplak ölüler
musalla taşında yeşil periler
kim acep yanındaki deliler
bilmem neyin kafasında iki gözüm..

dönmüş yüzünü kendine
önünde bilinmezlikler
ardında keşkeler
pişmanlıklar
sırtında kambur
topal ayakla
sakat bacakla
vakitsiz gidiyor iki gözüm..

gözlerinde sönük bir gözyaşı
ateşler içinde
kokusuz bir akşam
kimsesiz bir gece
karanlık üşürken
kuşlar tünemişken sessizliğe
bellenmiş bir toprak gibi karışık
kör-ebe gidiyor iki gözüm..

aşktan bihaber doğmuş
ne ileride kimse var geride yok
ne seveni var, sevileni de yok
konuşmalar kapıya varasıya susmuş
boşluktan sızıyor acı renkler
dönen bir tekerlek gibi bu susuş
ha akşam olmuş ha sabahın körü
ha iyi olmuş ha daha da kötü
yarın bugünden belli oysa diyor
yokluğa karışıp gidiyor iki gözüm..