Sen gittin gideli, virâne cihân,
Tutuştu gönlümde, hicrân ile cân.
Yanık âhımla ben, oldum perîşân,
Zavâlî yavruna, sen ağla anne.

Gözümde yaş olup, aktı devrânım,
Karanlık geceler, bastı meydânım.
Ne âhım işitil’r, ne feryâdım,
Gurbette yavruna, sen ağla anne.

Cefâdır yükledi, felek omzuma,
Düşürdü mecnûnu, aşkın gamına.
Kapanmaz yaralar, sinem derûna,
Firâkî yavruna, sen ağla anne.

Gözümde kan dolar, hicrân nehrinden,
Yanar gönül bağım, zulmet kahrından.
Her âhım yükselir, arş-ı kürsîden,
Nâlân bir yavruna, sen ağla anne.

Ne yâr var ne vefâ, devr-i zamânda,
Ne dost var ne sadâ, mihnet diyârda.
Kuru bir gölgedir, serâb çöllerde,
Çâresiz yavruna, sen ağla anne.

Ağladım gözlerim, yaşa doyurdu,
Gam ile gönlümü, ateşe sürdü.
Bedenim çürüdü, yıllar kemirdi,
Garîb ü yavruna, sen ağla anne.

Geceler sinemde, kor oldu ateş,
Kül oldu ömrümden, ne varsa bir eş.
Kapanmaz yaradır, derûna sinmiş,
Yanık bir yavruna, sen ağla anne.

Kırıldı dallarım, hazanda düştüm,
Zamânın pençesi, bağrımı deşti.
Her nefes gönlümü, ateşe pişti,
Kimsesiz yavruna, sen ağla anne.

Mihnetle yoğruldu, yılların yükü,
Yıkıldı bağrımda, sabrımın kökü.
Ne çâre kalmadı, devrânın hükmü,
Bîçâre yavruna, sen ağla anne.

Kandiller söndü de, karardı gönlüm,
Ne derman kalmadı, ne kaldı ömrüm.
Gam ile devranda, süründü ömrüm,
Âvâre yavruna, sen ağla anne.

Çöllerde savruldu, külüm rüzgâra,
Felekler bağladı, her an zincire.
Kapanmaz bu yara, iner mezâra,
Kanayan yavruna, sen ağla anne.

Ay tutuldu, yıldız düştü semâdan,
Çöktü karanlıklar, ardınca tândan.
Kırıldı kalbimde, ümitler candan,
Mahzun bir yavruna, sen ağla anne.

Çaresiz kaldım ben, gurbet diyarım,
Her günle artıyor, içimde zarım.
Sensizlikle yandı, gönül pazarım,
Sürgün bir yavruna, sen ağla anne.

Feleğin kahrıdır, omzuma binen,
Devrânın zulmüdür, yüreğe inen.
Hicrânla solmuşum, ömrüm tükenen,
Yetîmin yavruna, sen ağla anne.

Gam doldu sineme, fer yoktur tende,
Her nefes kan olup, aktı bu cismde.
Ne âhım işitil’r, ne feryâd sende,
Sahipsiz yavruna, sen ağla anne.

Umudum kırıldı, yıkıldı hayâl,
Gözümden süzüldü, bin kanlı melâl.
Ne yâr ne dost kaldı, felekle misâl,
Umarsız yavruna, sen ağla anne.

Çekildi üstümden, rahmet bulutu,
Karardı gönlümde, sabrın umudu.
Zamânın devrinde, kayboldu yurdu,
Yitik bir yavruna, sen ağla anne.

Sinemde köz oldu, derman bulunmaz,
Bu yanık yüreğim, asla solunmaz.
Ne âhım biter ki, devran dolunmaz,
Mazlûm bir yavruna, sen ağla anne.

Fatih der sözünü, sinede saklar,
Her harfi gözyaşı, mısra yakarlar.
Gam yükü sinemde, yürek yıkarlar,
Perîşân yavruna, sen ağla anne.

Fatih Dişbudak