0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
89
Okunma
Toprak, uyuyan dev gibi titredi,
Evler dua ederken yıkıldı.
Her taş, göğe uzanan bir feryat;
Her toz bulutu, yetim bir gözyaşı.
İnsan, ne kadar küçüksün aslında;
Bir sarsıntıya yenik, bir nefese tutsak.
Bedenin tuzla buz olurken,
Ruhun arar sahibini: Allah’ı.
Ve o an, anladım:
Dünya bir emanet,
Hayat bir gölge,
Ölüm, hakikatin ilk kapısı
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
