Kim bilir kaçıncı uyanışım bu gece,
Sokaklar karanlık,
Tüm şehir benden habersiz.
Alıp başımı gitsem diyorum,
Kaybolsam gecenin sessizliğinde,
Kaçabilsem hani kendimden,
Aklımı yitirsem, unutsam benliğimi,
Bir hiçlikte yeniden doğsam hani,
Anlamazsın ki bilesin.

Sessizdir yalnızlığım benim,
Duymazsın ki anlayasın.
Başımdan aşkın kederlerim var,
Sormazsın ki bilesin.
Yandıkça ölüm gibi sarar külleri,
Sigaraya müptela olmuş ellerim var.
Gecelerim karanlık bir boşluğa açılır,
Uykularımda yetim kalmış düşlerim var.
Bilmezsin ki anlayasın.

Satır aralarında birikti hüzünlerim.
Yüreğim baştan aşağı kimsesiz,
Aynalara yalan söylüyor gözlerim.
Sanırım biraz zalimsin, biraz da gamsız,
Bakışlarında merhametten eser yok,
Görmezsin ki anlayasın.

Kalbimde kırgınlıklarım var benim,
İçimde dilsizdir intizarlarım.
Ömrümden çalınmış yıllarım var,
Çaresizliğe kelepçelenmiş ellerim.
Dile gelse şu içimin kanayan yanları,
Şahitlik edeceği nice kahırlarım var,
Vicdanın yok ki anlayasın.