Duyuyor musun külahım,
Neler anlatıyor insancıklar,
Bu dünyada neler neler var?
Sözde iyi insanlar varmış,
İyilik yapmaktan hoşlanırlarmış,
Hırsızlık, arsızlık etmez,
Öksüz yetim başı okşarlarmış.
Duy da inanma külahım,
Duy da inanma,
Bak hele kimler kimler varmış,
Sanki tüm söylenenler yalanmış,
Altı üstü ahir zamanmış.

Yarım asır yaşadım ben neredeyse,
Tek bir iyi insan görmedim her nedense,
Söyle külahım bu nasıl yalanmış,
Utanma da söyle bunun adı talanmış.

Duyuyor musun külahım,
Bu dünyada neler neler varmış,
Mertlik, dürüstlük, haysiyet ve namus,
Vefa, iyi niyet, saygı ve sevgi,
İnsan olmanın onuru ve ahengi,
Miras olarak onur kalırmış,
Herkesin arzuladığı bir barış,
Duy da inanma külahım,
Duy da inanma.
İnsanlar beni nasıl aldatmış.

Artık masallarımız bile namussuzlaşmış,
İnsanda ne onur, ne haysiyet kalmış,
Yoksulun payı işte bu kadarmış,
Mertlik, dürüstlük ve onur hepsi paraymış.

Yalan külahım hepsi yalan,
Ana, baba, dost, hısım ve akraba,
İnsanlık satılır olmuş pazarlarda,
Tüm iyi şeyler hepsi masallarda,
Destanlarda.

Duy da inanma külahım,
Duy da inanma.