Gerede’nin Kış Destanı

I. Ayazın Beşiği

Dağların koynunda yükselir beyaz diyar,
Ayaz doğar buraya, kışla yoğrulur her yar.

Rakımların nefesi serttir, karasal iklim doğar,
Aylar boyu sürer kış, ayaz hiç ara vermez, donar.

Sivas seslenir: “Poyrazım taşımı titretir,”
Erzurum der ki: “Ayazım karda kanat açtırır.”
Gerede gülümser: “Soğuk dosttur, sabrı öğretir,
Kalplerde sevgi, dayanışmayı çoğaltır.”
---

II. Cadde ve Sokaklar

Akşam çöker, sokaklar sessizleşir,
Ay ışığı cam gibi caddelerde parıldar.

Kardan kaybolan arabalar zorla çıkar,
Komşular omuz verir, dayanışma parlar.
Esentepe’de çocuklar kızakla kayar,
Kartopu patlar, neşe ile kalpler coşar.
---

III. Donmuş Çeşmeler

Pınarlar donar, çeşmeler susar,
Kar tencereye dolup, ateşte su için kaynar.

Her ev önünde kürekle savaş başlar,
Ara sokaklar bekler, herkes yolunu açar.
---

IV. Sobanın Sıcaklığı

İçeride hayat başka akar, soba közle parlar,
Güğüm, çaydanlık, kazan, umutla kaynar.

Bazlama kızarır sacda, çörek pişer ocakta,
Somun ekmek kokusu sarar evi, ısınır odalar.
---

V. Yünün Şefkati

Yün yastık, yün yatak, yün yorgan,
Soğuk kışı yenmek için doğadan armağan.

Ayaz dışarıda inler, içeride şefkat uyanır,
Yün insanı ısıtır, sabaha güçlü uyandırır.
---

VI. Ferfene Geceleri

Yollar kapanır ama gönüller açılır,
Ferfene de türküler yanar, umut saçılır.

Komşular bir araya gelir, çorba paylaşılır,
Saz çalınır, kaval üflenir, şarkıyla gönül taşınır.
---

VII. Akşamın Sessizliği

Güneş batar, boşalır sokaklar,
Ayaz, gecede kılıcıyla parlar.

Cadde boyunca adımlar hep titrer,
Sokak lambalarını kar inceden örter.
---

VIII. Arabaları Kardan Çıkarma

Motor çalışmaz, kar her yeri sarar,
Komşu omuz verir, dayanışma parlar.

Karda kaybolan yollar açılır sabırla,
Gerede’de soğuk sadece bedeni dondurur, kalbi asla.
---

IX. Çocukların Neşesi

Kızak kayar, kartopu patlar,
Çocuk gülüşleri havalara uçar.

Esentepe’den yokuş aşağı kayılır,
Kartopudan eller kızarır, kalpler ısınır.
---

X. Donan Çamaşırlar ve Hazırlık

Çamaşır sermek kışın zor, donmuş teller ağlar,
İs ve duman sarar her yan, güneşi bile üşütür karlar.

Kışlık yiyecekler, giyecekler, yakacaklar hazırdır,
Yazdan alınmış emek, sabırla yaşama yayılır.
---

XI. Duman ve Soğuk

Bacadan tüten duman kışın kokusunu taşır,
İçeride sıcak, dışarıda ayaz hayatı yaşatır.
---

XII. Kar ve Hayvanlar

Ormanda tavşan, geyik iz bırakır beyazda,
Sessizliğe karışır tilki, kuşlar ardında.

Çocuklar ve yaşlılar camdan izler hayal kurar,
Gelecek ve doğa hakkında endişe ve umut harmanlar.
---

XIII. Köy Yolları ve Engel

Köy yolları kapanır, tüneller açılır,
Evden ahıra, samanlığa herkes yol alır.

Köy yaşamı zordur, dışarıdan yardım nadirdir,
Ama dayanışma ve emek her şeyi aşar, her köy bir destandır.
---

XIV. Sobada Yemek ve Çay

Soba üstünde yemek pişer, kazanda su fokur fokur,
Çocuklar bekler çaydanlığı, aile etrafında sohbet olur.

Kış sertliği içeride yumuşar, sıcaklık çoğalır,
Büyükler masal ve mani okur, hayat dersleri anlatır.
---

XV. Yünün Sıcaklığıyla Uyumak

Yün yorgan ve yün yatak geceyi sarar,
Sabah soğuğu bile içerde sevgiyle aşar.

Kış, sabır ve aile sevgisiyle birleşir,
Her güne umut ve enerjiyle başlanır.
---

XVI. Ferfene ve Eğlence

Köyde ferfene kurulur, şarkılar yükselir,
Gençler ve yaşlılar bir araya gelir, gülüşler çoğalır.

Ayaz sadece üşütmez, birleştirir de,
Soba ve sohbet kışın kalbini ısıtır her evde.
---

XVII. Çocukluk Anıları

Kızak, kartopu, ilk kar, ilk heyecanlar,
Büyüklerin anlattığı masallar ve eski hatıralar.

Çocuklar sorar, geleceğe dair merakla,
Büyükler anlatır, hayatı öğretir saygıyla.
---

XVIII. Güneşin Soğuğu

Kış güneşi çok ısıtmaz ama parlar,
Ayaz her şeyi dondurur, her adımı zorlar.

İnsanlar hazırlıkla, sabırla yaşamı sürdürür,
Kışın gerçek zorluğu böyle aşılır, dostluk büyür.
---

XIX. Köylerde Hayat Mücadelesi

Kar yolları kapatır, köylü kendi savaşını verir,
Her gün küçük bir mücadele, her adım bir emektir.

Ama her evde soba, yün ve aile sevgisi vardır,
Kış zorludur ama kalplerde sıcaklık hep vardır.
---

XX. Ayazla Sohbet

Gerede’nin ayazı, Sivas ve Erzurum’la konuşurda,
Soğuğunu paylaşır, sertliğini anlatır dostça.

Ama Gerede bilir, soğuk sadece testtir,
İçerdeki sıcaklık, kışı yener, dostluğu besleyendir.
---

XXI. Sabah ve Yün Yorgana Sarılmak

Sabahın ayazı serttir, yün yorgana sarılır herkes,
Biraz daha uyumak ister, uykuda hayaller beslenir.

Kışın sabrı, aile sevgisi, geleceğe mirastır,
Gün doğar, umutla başlar, enerji ve neşedir.
---

XXII. Kar ve Doğa

Ormanda tavşan, geyik, tilki iz bırakır beyazda,
Kışın sessizliği içinde mücadele sürer yaşamda.

Doğanın bir parçasıdır Gerede, insanlar ve hayvanlar,
Ayazla büyür hayat, karla yoğrulur dostluklar.
---

XXIII. Ev İçi Sıcaklığı ve Sohbet

Soba etrafında, çay, ekmek ve aile sohbeti,
Çocuklar sorar, büyükler anlatır hayatın gerçeklerini.

Kış sadece dışarıyı değil, içerdeki kalpleri de şekillendirir,
Birlikte geçirilen zaman, geleceğe tatlı bir mirastır.
---

XXIV. Gece ve Sessizlik

Gecenin ayazı serttir, sokaklar sessiz, caddeler boşalmış,
Ay ışığı karı aydınlatır, her şey beyaz bir örtüyle kaplanmış.

İçerde sıcaklık ve vardır dayanışmalar,
Kalplerin sevgisi kışı yener, hayat parlar.
---

XXV. Sonsöz – Gerede’nin Hatırası

Gerede’nin kışı destandır, soğuğu imtihandır,
Ama dostluğun, sabrın, ailenin de diyarıdır.

Ayaz ve karla yazılmış bir destan,
Her evde sıcaklık, her yürek dolu iman.

Anılar miras kalacaktır geleceğe, nesillere,
Gerede’nin kışı unutulmaz, hatıralar eşsiz bir hazine.