bugün sabah erkenden,
bizim Özcan Hoca ile karşılaştık,
tokalaşmak için elimi uzattım.
eli cebindeydi muhteremin...

bir türlü çıkaramadı elini,
benimse, elim havada kaldı..
neden sonra,
bir "cırt" sesini müteakiben,
çıkarabildi elini cebinden!

dedim "hayırdır hocam,
çıkmadı bir türlü eliniz oradan!"
bir anlık tereddütten sonra,
hem tokalaştı, hem de,
"yüzük takıldı hocam" dedi....

kendi elime baktım sonra,
yüzüğümü takmayı unutmuşum..
bizim hanım duyarsa yandım,
aramızda kalsın da,
hep evde unuturum, huyum kurusun!

gerçi, ağırlık yapıyor,
dar geliyor, alerjiye sebep oluyor diye,
çıkarmıştım bayramdan önce...
bahane bol olunca,
insan rahat oluyor yani..

düşündüm de,
hiçbir argüman,
özgürlüğü kısıtlayamaz yüzük kadar!
evlilik altı yılı geçti mi,
ağırlık yapar!
hem, parmaktaki altın kelepçeye
ne gerek var?