5
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
282
Okunma
Zaman çöktü omzuma,
Her düğüm bir hayaldi.
Sustu kelam, sustum ben,
Gölge gibi inceldim,
Gözden düşen bir yaprak misali.
Aynamdan silindi adım,
Zamanın avuçlarından kaydı yüzüm.
Bir ışık yok… bir iz yok…
Ve ben, kendimden düştüm.
Renkler söndü nefeste,
Anlam kaçtı dudaktan.
Dalda susan yapraklar gibi
Evren suskun,
Gök bile sesini çekmişti geriye.
Hiçlik oturdu kalbime,
Ama garip bir sevinç gibi.
Sustukça çoğaldım,
Yoklukla vardım,
Var oldukça yok oldum.
Kendi külümle yandım,
Sessiz dilimle doğdum.
Her yara bir sır ördü içime,
Ve ben, kendi derinime gömüldüm.
5.0
100% (9)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz
