0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
222
Okunma
Ben bir beyaz papatyayım,
Ay’ın kızı, Güneşin koruduğu, Yağmurun dostu.
rüzgâra aldırmadan toprağa tutunan,
sadece toprakta değil, taşlıkta, kayalıkta filizlenen.
Ben bir beyaz papatyayım,
gökyüzüne bakmaya alışmış,
ama yere kök salmaktan korkmuş bir çiçek.
Ben alışık değilim
güvende hissetmeye, anlaşılmaya.
Ama senin yanında,
sessizliğim bile seviliyor gibi.
Ben bir beyaz papatyayım,
ve pek alışık değilim, sevgiyle sulanmaya...
Yine de, senin bahçende yeşermeyi seçiyorum.
Çünkü toprağın hep sıcaktı, hep yumuşaktı bana.
Ben bir beyaz papatyayım,
tek başına boy vermeye alışmış,
ama seninle büyümeyi seçiyorum.
Çünkü seninle sadece büyümüyorum...
iyileşiyorum da.
Çünkü sen beni koparmadan da koklayabiliyorsun.
#moonkerimova
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
