Kadınlar bilirim,
Suskunluklarında bir fırtına gizli,
Yaralı yüreklerin en sessiz çığlığı,
Gözyaşlarını saklayıp dünyaya direnen.

Kadınlar bilirim,
Kırılmış düşlerin ağırlığını omuzlayan,
Yine de yeniden doğan bir küllerden,
Karanlığa inat, ışık saçan umutlar gibi.

Kadınlar bilirim,
Sevdayla yanarken elleri,
Kendi acılarını unuturcasına,
Başka hayatlara can veren o kutsal yürek.

Kadınlar bilirim,
Çığlıklarını boğar, gülümserler,
Dünyanın yükü ağırdır omuzlarında,
Ama asla pes etmezler, dirençle, inatla.

Kadınlar bilirim,
Kimi zaman kendilerinden vazgeçerler,
Sevgi uğruna yitip giderken,
Sessizce, derin bir iz bırakırlar kalplerde.

Kadınlar bilirim,
Bir sonbahar yaprağı gibi savrulsalar da,
Kökleri derindir, sarsılmaz yürekleri,
Ve aşkı, umudu, hayatı,
Bütün kırılganlıklarıyla seve seve taşırlar.