Özlemek için bir şair, sevmek için bir yürek, yaşamak için ise cesaret gerekir...

Kimi dizelerde özlemi arar,
Kimi satırlarda maviyi,
Kimi bir kadehin dibinde dostluğu,
Kimi de bir türkünün içinde yarım kalmış sevdaları...

Bazen insan "özledim" diyemez.
Bir şiirin sayfalarını çevirir,
Bir şarkının sesine sığınır,
Bir sigara dumanına bırakır içindekileri.
Çünkü bazı duyguların adı yoktur;
Onlar yalnızca hissedilir.

Ben kelimelerin gölgesinde büyüdüm.
Acıyı da dizelerden öğrendim,
Umudu da...
Her yara bir cümleye,
Her kırgınlık bir şiire dönüştü.

Ve anladım ki;
Gülümsemek, karanlığa rağmen ışığı seçmektir.
Susmak, her zaman kabullenmek değildir.
Bazen sessizlik, en büyük haykırıştır.

Ben, rüzgâra boyun eğmeyen bir ağaç gibiyim.
Kırıldım ama eğilmedim.
Yıkıldım ama vazgeçmedim.
Her düşüşümde yeniden ayağa kalkmayı öğrendim.

Ne öfkemden utanırım,
Ne sevgimden...
Çünkü ikisini de sonuna kadar yaşayanlardanım.

Öylesine asi ki ruhum; zincirlere sığmaz.
Öylesine masum ki; bir çocuğun duasında saklanır.
Öylesine sevdalı ki; bir ömre sığmayacak kadar derindir.
Öylesine tutkulu ki; vazgeçmek kelimesini tanımaz.
Ve öylesine kararlıyım ki; dünya karşıma dikilse bile yolumdan dönmem.

Çünkü bazı insanlar yaşar... Bazıları ise ardında iz bırakır. Ben, iz bırakanlardan olmak istiyorum....
#MehmetYETEK
#geceyebirkelambırakalım