2
Yorum
26
Beğeni
0,0
Puan
391
Okunma

" Anladım ki
bir kadın,
en çok unutulurken hatırlar kendini."
Sırtımda kapılar kapandı önce.
Bir ses duydum:
çekilen bir sandalye gibi
gıcırdayan içimden bir şey.
Dönüp bakmadım.
Çünkü bakmak,
kalmayı istemekti.
Ben kalmak istemedim.
Kendime bile.
Ellerimi cebime koydum,
yıllarca seninle oyaladığım
Tükenmiş bir kadındım o an
ellerim, kendimi taşıyamıyordu.
İçimde eski bir kadın oturuyordu,
sırtında senin gölgen,
kucağında benim adım.
Yavaşça kalktı.
Yavaşça çıktı içimden.
Ben o kadının
mezar taşını içime diktim.
Sonra...
ilk kez,
hiçbir şeyi kanıtlama ihtiyacı olmadan
nefes aldım.
Kendime “tamam” dedim.
Bir yerimde bir şey ağladı.
Gözümden değil,
dizlerimden aktı o sızı.
Çünkü yere çöktüm.
Çünkü toprağa yakındım.
Çünkü toprak
bana ait olan tek yerdi.
O an bir doğumdu.
Kesi yapılmadı.
Sancı olmadı.
ben içimden çıktım.
Beni taşıyan o eski benliğim
arkamda kaldı.
Bir tür deri gibi
soydum onu kendimden.
Ve o gün,
veda etmedim.
Kendime hoş geldin dedim.
Sade.
Sessiz.
Ve sarsılmaz.
sırtımda kapılar kapandı
ardımdan değil
içimden.
her ses, kendi mezarını kazdı
boğazımda.
ne ağladım
ne bağırdım.
sadece diz çöktüm,
taşın diliyle dua etmeyi öğrendim.
tükenmiş bir kadındım o an
ellerim,
kendimi taşıyamıyordu.
sanki yıllarca
başkalarını taşımaktan
omuzlarım bana küsmüştü.
ağrılarım konuşmuyordu artık,
susuyordu.
çünkü bazı acılar
konuşulmaz
taş gibi olunur,
susulur.
ben içimde
bir odayı boşalttım.
duvarda asılı kalan tek şey
benimle konuşmayan gözlerindi.
o gözleri indirdim,
camları kırmadan.
içimden,
kendi cenazeme benzeyen bir yalnızlık geçti.
ama toprağa değil,
kendi içime gömdüm beni.
ben orada ölmedim.
orada…
kendi kalbimle tanıştım.
ilk kez,
hiçbir şeyi ispat etmeyen bir varlık oldum.
ne güzelmiş,
kimseden af dilemeden
yaşamak...
ve o an
veda değildi.
çünkü doğum,
yalnızca bir bedenin değil,
bir kadının susarak ayağa kalkmasıdır.
Bazı kadınlar,
doğurmazlar.
Kendilerini
yerin altına koyup,
orada kök salarlar.
Sonra bir gün,
kendi dallarını omuzlarında taşırken yürürler.
İşte o yürüyüş
bir hayattır.
Peri Feride ÖZBİLGE
31. 07.2025
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.