Yağmurlar Yağdı

Yağmurlar yağdı, şatarabanlar sustu.
Eski zamanlardan bir ehl-i fikre kapıldı dünya.
Ve o eski güzel düşünceler soldu
Bir aşktı yaşandı ve belki en güzel yerinde vakti doldu.

Sanrıları kaldı dünyanın, insan iniltileri içinde
Yaşam mücadelesi, yaşam gayesi ile son buldu
Eski umutlu şarkılar vardı sen de bilirsin!
Şarkıcıları öldü.

Umutlar şimdi raflarda kurutulmuş kışlıklar arasında can çekişte
Ve vakit doldu, ölüm dahi yaşama az gelmeye başladı
Yaşam, sen öyle tuhaf bir hikâyesin ki
Seni yaşıyorum diyenler dahi öldü.

Şimdi şarkılar en hüzünlü yerinden dinleniyor
Üzüntüler ise en çok satılan raflarda
Trajedinin komik, komedinin üzüntü içinde olduğu bir dünyada
Dram da doğru dürüst yaşanmıyor!

Tekiz, biriz; çoğuz ama hep yalnızız!
Paradokslar cenneti bir kal-ü cehennem
Dünya kendi nimetlerinden uzakta bir yerde duruyor.
Ebabil kuşları, kargalardan farksız
Zaman yine ektiğini biçiyor.

Seyr-i sükun olur geçer zaman
Dolaşır insan, her şeye rağmen akar hayat
İnsan bu, yine insana karışır
Ancak yükü hep bakidir, hep üstünde kalır.
u.t.