Sen gittin gideli gurbet illere,
Hoşt dediğin itin hâli değişti.
Çok kazık attıldı dostumgillere,
Kükreyen puştların dili değişti.

Yurdundan herkesi ettiler parya,
-Demiştim adiler böyle yapar ya-
Namuslu dediğin gavatlar var ya,
Onların ahlakta rolü değişti.

Gömülsekte biraz dumana, pusa,
Düşmedik hamdolsun bir gram yasa,
Ferah tut içini, hiç çekme tasa,
Eşek aynı eşek; çulu değişti.

Madrabazlar iş başına geçtiler,
Gelene, gidene kıymet biçtiler,
Çaylakları işin ehli seçtiler,
İş ehlinin işte eli değişti.

Gafiller duruma hemen kandılar,
Namussuzu pek namuslu sandılar,
Besmele çekerek zıkkımlandılar,
Hasan, Rüstem, Mümtaz, Ali değişti.

Yıkıldı gönlümün nazlı hanları,
Değişti köyümün tüm insanları,
Bunca yanlış yapan Müslümanları,
Görünce şeytanın yolu değişti.

Gitmekle pek doğru bir karar aldın,
Bizi de bir çıkmaz vadiye saldın,
Diyorsun: ‘Yurdunda gariban kaldın!’
Haklısın yurdumun gülü değişti.

Düşündükçe sızlar inan her yerim,
Bu yüzden derdimi bir sana derim,
Bende pek yakında çeker giderim,
Çünkü bizim burda vali değişti…