Sevginin hafiflettiği güne uyandım bugün
Buluşacaktım onun bana ilk nezaketiyle
İçimdeki boşluklar kaplanmışlar aşkla
Ama hafif ağırlaştırmadan düşüncelerimi
Yormadan benliğimi hür ve özgürcesine
Hissettirmeden insanın insana yükünü
Sevdanın açlığıyla aç ruhun hafifliğini
Sunmakta gönüle göklerde hoş yolculuğu

Elime aldım elini pamuksu zarif hafiflikte
Gözlerine yüklemiş göğün derin rengini
Salmış sim saçları uçuşmakta rüzgârla
Kesildi ayaklar daldım gözün sonsuzuna
Bedenler nazikçe tutuşmuş ele ele henüz
Ruhlar saygıyla vals etmekte sarılmış
Yollar aramakta gönüller buluşmaya
Fikirler uyuşmuş aynı yöne bakmakta
Diller aynı koroda aynı tonda şarkıda
Kendi besteleri eseri zevkle sunmakta

Şansımın hayattaki günüymüş bugün
Beklenen sevgilim dünyadaki ruh ikizim
Bilmeden ne yapmıştım nasıl bir iyilik
Sunulmuştu mükâfat olarak bu güzellik