25
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
2285
Okunma

Sus ve dinle,gözlerimde sakladığım hikayeler ,kaç insan eder düşün...
ben (bir) insan olmak için ,bunca gecelerle,isteksizce sevişirken...gündüzlere ölümle uyanırken...
sus...
hiçbir söz kar etmedi,etmez de...
evet nerdeyim,pardon şiirdeydim değil mi...bu şiir:
kırdığım,kırıldığım herkesime...nasıl olduğumu görün diye...
bavulumda bozuk öyküler
ve süngüleşmiş suratlar
dilimde her şeye rağmen yıpranmış şükürler
ve vedasız sonlar...
gidiyorum...
ardımdan ağlıyor tüm soytarı elvedalar...
faydalar yitiyor artık
gitmeler yollara koyulunca
kanlar damlıyor gönülden
yorgun satırlara...
ve yıllar da maziye düşüyor
gelecek, gelmeyişlere tutunuyor bir anda...
ölüyor zamandaki zerreler...
ölüyor içimdeki beyazlar...
kuşlar düşürüyorlar gagalarından,
son masalları...
oysa daha çok ninni vardı
babamın kucağında
koparılacak akları vardı daha
saçlarında
ve delice ihtiyacı vardı gamzelerimin
babamım sıcacık dudaklarına...
her teselli bıçak gibi deliyor şimdi ruhu
konuşmalar bile artık küsüyor
yangınlarda tutuşurken avuçlar
ses susuyor
ses ağırlaşıyor boğazda
oyy
acıyor gençliğim...
iki oyuncak aldım şimdi yanıma...
bir de gençliğimi
yosun kokan fotoğraflarla...
uçurtmalarla birlikte gömün beni
ve morlar ardındaki dualarla
susmaya yatıyorum ben
susmaya...
_Bahar Liman_
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.