İçimde Yara...

Bu evde sensizlik, vurdu derinden,
Hasretin bir alev, geçti serimden.
Her köşe bir anı, içimde Yara,
Gölgen dolaşıyor, sanki hep Kara.

O gülen sesin var, şimdi kulakta,
Bir sızı başlar hep, senden uzakta.
Sanki fısıldarsın, rüzgar esince,
Kalbim paramparça, olur sessizce.

Baktığım her Ufuk, seni anıyor,
İçimde bir Ocak, külsüz yanıyor.
Gözlerim dalıyor, boş sandalına,
İnanmam feleğin, sahte falına.

Bu nasıl bir gidiş, dönülmez yoldan,
Ne farkı var şimdi, kırılan daldan.
Ne Bahar avutur, ne gelen bir yaz,
Gönlümde dinmeyen, bir ince Ayaz.

Takvimden dökülen, her bir yaprakta,
Acın demleniyor, kuru toprakta.
Beni tek başıma, koydun efkârla,
Savrulur umudum, Esen rüzgarla.

Kul Hasan hasretle, yaşamalıyım,
Hayalin suyuna, hep dalmalıyım.
İsmindir dilimde, son hece kalan,
Gerisi koskoca, ağır bir yalan...

Hasan Belek
08 07 25
Akçay