0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
117
Okunma
Ormanı yakarsan,
Bir ağaç değil, bir ömrü yakarsın.
Göğe uzanan sessiz duaları,
Kuşların yuvasını,
Ceylanın kaçışını yakarsın.
Bir kibrit çakarsan,
Sadece kuru dal tutuşmaz,
Bir çocuğun geleceği yanar usul usul.
Toprağın bereketi susar,
Yağmur gelmez artık eskisi gibi…
Ormanı yakarsan,
Rüzgâr küser dağlara,
Küle döner nehirler,
Bir tek senin ellerin değil,
Tüm bir dünya karanlığa bulanır.
Görmez misin, ağaç da can taşır?
Konuşmaz belki, ama hisseder.
Yanarken feryadı vardır dilsizce,
Dumanında saklıdır o çığlık:
“Neden?”
Ormanı yakarsan,
Sadece doğayı değil,
Kendini de yakarsın aslında.
Çünkü bu dünya bir evdir hepimize,
Ve ev yandığında kimse güvende kalmaz.
Unutma…
Bir ağaç dikmek,
Bin yıl sürecek bir iyiliktir.
Ama bir ormanı yakmak,
Bin yılda kapanmayacak bir yaradır.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
