0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
141
Okunma
Bir gölge gibi çöker omzuma,
Ne sesi vardır, ne rengi.
Ama bilir nasıl susturulur insan,
Bir kelimeyi bile içinden sökerek.
Sabahları ağır uyanırım ona,
Geceyi diz çöktürür gözyaşına.
Bir fotoğraf, bir ses, bir boşluk…
Hepsi aynı yerden vurur ansızın.
Gülmek suç gibi gelir bazen,
Çünkü içimde hep bir eksik vardır.
Ne anlatsam, yarım kalır,
Ne tutsam, elimde dağılır.
Kimse bilmez bu kadar sessiz
Nasıl olur da bu kadar acıtır.
Üzüntü, adını koymadığın bir sızı,
Kalbinde hep kalmaya yeminlidir.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
