3
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
94
Okunma
Gönül Penceresi..
Geçen zaman değil, ömrün özüdür,
Gönül penceresi, aşkın gözüdür.
Her mısrada yanan, kalbin közüdür,
Sessizliğin sesi, sazın sözüdür.
Hayat bir deryadır, durmadan akar,
İnsan o feryada, menzile bakar.
Bazen bir fırtına, umudu yıkar,
Sabır limanında, şafaklar yakar.
Yıllar birer yaprak, savrulur yele,
Hasret denen sızı, takılır dile.
Vefa denen inci, gelmez ki ele,
Dostluk Baki kalır, bunca çileye.
Kul Hasan’i der ki, sırra erdin mi,
Kainatı kalbe, böyle serdin mi.
Bu fani dünyayı, öze gerdin mi,
Cevheri içinde, kendi derdin mi..
Hasan Belek
01 07 25
Akçay
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz