Sensizliğe bir türlü alışamadım
Gerçi seninleykende sensizdim ya
Ama yüreğimin köşesinde saklı bir umudum vardı hep
Bir gün patlıycak diyodum
O umudun içinde yeşeren tomurcuklar
Şimdiyse acılar içinde kıvranıp yaşıyorum
Ne umudum kaldı patlamaya hazır
Ne de sensizliğe kafa tutacak bi yürek
Biliyomusun yalanda olsa seni seviyorum
Demeni özledim
Her defasında çoçuk gibi kanar ve inanırdım sözlerine
İçimi bir sevinç sarar
Ellerim ayaklarım tutmaz
Toz pembe hayallere dalıp giderdim
Sonraları düşünürdüm
Beni sevdiğini ıspatlayan ne yapyı diye
Bir kelimeyle beni
Bu kadar mutlu ve umutlu edebiliyorsa
Benim ona verdiğim değeri bana verse
Şerefime dünyaya kafa tutar
Mecnunun ferhatın keremin
Yaptıklarını hiçe sayıp
Akla gelmeyecek şeyleri yapar
İmkansız sanılan engelleri senin için yıkardım be gülüm
Maziden kalan ve anılan aşk öyküleri silinir
İkimizin aşkı dillere dolanırdı
Sevenlerin gönlünde böyle bir aşkı
Bizde yaşayabilirmiyiz diye bir soru
Bu soruyu çözebilmek için birbirlerine daha sıkı
Bağlanmalarını sağlayan bir duygu
Ve ayrılmalarına neden olacak
Olaylara savaş açabilmeleri için silah olurdu
Daha nelere vesile olurdukta
Sen beni gerçekten sevseydin
Yüreğini bana verip
Benim olsaydın