Neden beni bu kadar kırıp yıprattın yordun ?
Suçum neydi ne yaptım, söyle bana ey hayat ?
En zor sorularını neden hep bana sordun ?
Ölürüm de eyvallah etmem sana ey hayat !

Bir vefasız yâr ile sınayıp durdun beni.
Ne yapsam beğenmedin kınayıp durdun beni.
Ayarsız saat gibi sürekli kurdun beni.
Ölürüm de eyvallah etmem sana ey hayat !

Elimde avucumda hiç bir şey bırakmadın.
Bir gün olsun yüzüme tebessümle bakmadın.
Azgın bir nehirdin hep, hiç asude akmadın.
Ölürüm de eyvallah etmem sana ey hayat !

Yalnızlığın kokusu, üzerime sinse de.
Kanım damarlarımda, buz keserek donsa da.
Ecelim bir kuş olup, omuzuma konsa da
Ölürüm de eyvallah etmem sana ey hayat !

Varsın hiç anlamasın, yakınım bildiklerim.
Lanet okusun bana, defterden sildiklerim.
Cevap vermese bile, bir selam saldıklarım.
Ölürüm de eyvallah etmem sana ey hayat.

(Onuncuköylü İsmail SIKICIKOĞLU)