0
Yorum
8
Beğeni
4,8
Puan
147
Okunma
"Şeftali ağacının gölgesi,
bir bardak kahveyle açılan kafam.
Akşamdan kalmalığın ruh yorgunluğu gözlerimde.
Kurulan hayaller,
yapılması beklenen konuşmalar,
nihayete kavuşturulması gereken belirsizlikler.
Şeftali ağacının altında kurtulunmaya çalışılan,
dün gece ki,
beklentiler.
Bir daha bekleme boş yere diyor bizim şeftali ağacı,
üzme beni de,
kendini de.
"Boşver,
iç çayını, otur gölgemde."
Şu şeftali ağacı bile anladı halimi de,
halden anlamaza düşmüş gönül nafile...
__şairşizofren__
(sahibini arayan gölge)
5.0
75% (3)
4.0
25% (1)
