HÜZÜN DALGASI..

Gök kubbe altında, bir garip yolcu.
Kalbinde sızı var, hüzün dalgası.
Arar durur mana, nedir sonucu?
Vurur kıyılara, hüzün dalgası.

Umut bir yelkenli, hayal dümende.
Gider bilinmeze, sonsuz bir sefer.
Fırtına mı bekler, sükûn mu sinede?
Coşturur içimde Hüzün Dalgası.

Varlık bir muamma, yokluk bir pusu.
Nereden gelmişim, nereye varış?
Bu dünya bir han mı, imtihan tusu?
Ruhum sarıverir Hüzün Dalgası.

Kul Hasan’i der ki, bu dünya fani.
Aldanma rengine, parlar yalana.
Bir iç çekiş gizli, her dem her ani.
Gönlüme de uğrar Hüzün Dalgası.

Akıl bir yolcudur, fikir dağında.
Binbir soru sorar, cevap bulamaz.
Gönül bir bahçedir, son yaprağında.
Aklım çeliverir Hüzün Dalgası.

Bir kuş olup uçsam, sonsuz göklere.
Sırrını çözeyim, yıldızların, ayın?
Ya da bir damla olsam, girsem sellere.
Ufukta belirir Hüzün Dalgası.

Zaman bir girdaptır, çeker derine.
Anılar bir yüktür, taşınmaz bazen.
Gelen sis perdesi, yoktur yerine?
Kıyılar dövüyor Hüzün Dalgası.

Bu Hüzün Dalgası, vurur da geçer.
Her sonda başlangıç, her kışta bahar.
İnsan bir yolcudur, menzilin seçer.
Yoldaş olur bana Hüzün Dalgası..

Hasan Belek
28 05 25
Akçay