bazı şeylerin değerini yeni anlıyorum
yitip giden şeylerin değeri
geri gelmeyince anlaşılıyor
öyle bi koyuyoki insana
özlem dymak öyle acıki
geriye dönüp baktığında
hiç yol katetmediğini anlamak
ve onun acısını vücüdunun tüm zerresinde hissetmek
daha ne diyebilirimki
hangi acı bundan daha acı
gidenleri ne getirebilir geriye
hiç bozulmadan ilk günkü gibi güzel ne kalabilirki şimdilerde
hiç düşünmedim bu günün sonunda geleceğini
ve en çokta bu günü merak ettim
ne çok isterdim eskisi gibi olmaya
6 yaşıma dönmeyi
etrafımda insanları aşk için değilde
sevimliliğim için döndürmeyi
off
artık öyle zor ki
öyle anlamsızki dünya
hiç bişey eskisi gibi olmayacak şimdilerde
herkes elimden kaydı gitti
onlara bi dur bile diyemedim
demelimiydim..
acaba desem durularmıydı
peki zaman
zaman onlara izin verirmiydi
çok zormuş yaşamak
fotograflar var sadece o günleri hatırlatan
ve birazda olsa
tebessüm yapan
hayata inat
zamana inat
öyle dimdik direnen
sapasağlam duran
bi fotograf olmayı isterdim
ama nefret edilmeyen kişileri resmeden
bazen de bulut
gizlemeden utanmadan
ağlayabilmek için
ne kadar şanslılar var diyorum bazen
yada şansızlarda var
bi gün tek başına kalmaktan korkuyorum
etrafımdaki herkes sevdiklerim
sevmedilerimde
ve diğer herkes
bi gün gidicekler
ama ben...
ben yine yalnız yine üzgün olucam
ve hayata öyle devam edicem
herzaman olduğu gibi yeni eğlenceler arıycam kendime
bir türlü olmıycak bu
ne yapsamda eğlenemiycem
çığlık atıcam
sesim kısılana kadar ağlıycam
ama kimse dönüp
ne var demiycek
işte o oda gidioyoo
hani çok severdi beni
bende severdim
işte o gidio
ona bi hoşcakal bile diyemeden gidiyo
tek isteğim mutlu olması
nerde ne şekilde
ne şekilde olursa olsun ben onu hiç aklımdan çıkarmıycam
seni çok özliycaem