EMRİ BİN MARUFA..

Bir sessizliğe bürüdüm ruhumu,
Anlayan gönül ehli.
Yüreğimde taşıdığım bir kor var,
Dokunana binbir köz feri.
Doğarken kulağıma fısıldanmadı sırlar,
Altın beşiklerde büyümedim ben.

RABBİM! Hiçbir beklentim olmaksızın,
Sunmak istiyorum sana bu kırık kalbi.
Bir nida işitiyorum o mahzun yüzden,
"Aşkın menzili sendedir" diyor.
Taşları ayıklanmış bu izbede,
Bir dervişin soluğu var.
Keskin bir ayrılık kokusu sinmiş üstüme,
Maziyle hesaplaşırken alev almış hayallerim.

Anka misali var olayım diye dağlanmalıymışım,
"Yan" diyordu bülbül güle, "yan ki açılasın!"

Beni hoyrat bir rüzgarda savurup,
Yusuf’un sabrına kuyu kazdılar!
Zerreme dek paylaştım ne varsa,
Bitmedi bu dünyanın gailesi, yalanı dolanı.

Gözyaşlarım bir sele döndü, durulmadı,
Birinde hicran, diğerinde isyan…
Kevser ırmağından zamanı içip,
Yıkamak istiyorum bu pas tutmuş aynaları!

Can dostlarım! Unutulmuş bir makama emanet edin beni!
Ardımdan gelen gölgelerde Yunus’un aşkı var!

Nefesimle canıma sarmalıyorum,
O ilahi kelamı… İlmek ilmek işleyerek…
Zihnimde hala o mazlumun çağrısı çınlar.

Ulaş diyorum sehere,
Yaratıcı’yı fısıldıyor rüzgarda her bir kum tanesi.
Kör bir baltayla budadınız umut filizlerimi,
Çoktan çatladı vicdanın aynası.
Bir imtihandır ömür, Havva’dan miras kalan…

Ve gizlenmiyor alnımıza kazınmış yazgılar.
Pazara düşmüş artık nice kutsal değerler.
Kimi zorbaların ellerinde,
Masumun figanı var.

ALLAH’ım!
Kesilmesin arştan o rahmani emri bin maruflar!
O emri bin marufa yürüyen gönülde bahar var!

Ruhumdaki düğümü çözen can yoldaşı!
Talip misin sırlarıma?
Helaldir feragat ettiğim dünyadaki tüm ahlar..!

Hasan Belek
24 05 2025
Akçay