15
Yorum
50
Beğeni
5,0
Puan
850
Okunma

Gecenin sonunda
karanlığın heybesinde
ne varsa
derin uykusundan
bıçaklanmışlardı
sanki her gün
birbirinin
aynı olmayan
herşeyden haberdar
bir ezan
sesiyle
örtülmüştü
tüm kötülüklerin üstü
bir not bırakıyordu
olay yerine
iblisin
kuklaları
geri döneceğim
yeminiyle
ortadan ikiye
ayrılan zamanın
çatlakları arasında
dünya dediğimiz
şimdi yarısı aydınlık
bir taş yığını vardı
güneş nereden
doğuyorsa
oradan başlıyordu
dünya...
İlker ÖZDEMİR
5.0
100% (13)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.