Dostum Efendim..2

Nağmeler sundun sen, ey vefalı yoldaş,
Gönül sana kurban, Dostum Efendim,
Akçay ilhamımla dolsun her bir baş,
Bu şiir armağan, Dostum Efendim.

Kaz Dağı’ndan esen, o serin yeller,
Sana selam versin, coşkun dereler,
Dostluğum yeşersin, nice seneler,
Gönülden gönüle aksın nağmeler.

Şair değil amma, yazar bu kalem,
Gönlümden dökülür, samimi özlem,
Bir selamla dolar, içime âlem,
Dostlukla son bulsun, her türlü elem.

Edremit Körfezin den meltem esse,
Zeytin dallar sana, bir huzur verse,
Her günün bir daha neşe getirse,
Dost bütün anlarda seni hep sevse.

Yıllar akıp gitse, zaman hep dursa,
Gerçek dostta vefa, her daim kalsa,
Hatıran canlansa, her bakışta da,
Bizim candan dostluk, hiç de solmasa.

Bir içten merhaba, bin söze bedel,
Bir gülen yüz görmek, ne büyük, emel,
Dostun sohbetiyle, atılır temel,
Gönül köprüm daim, olsun bu ezel.

Bu satırlar kalsın, hatıra bizden,
Yüzümde tebessüm, okursun bazen,
Kalpten kalbe yoldur, sana verilen,
Dostluk incisi diz, samimi sözden.

Kul Hasan’i der ki, özümdür bu söz,
Dost bakışlarında, parlasın
bir köz,
Sağlık, neşe olsun, bu bahar her güz,
Çok mutlu olasın, hep gülsün o yüz..

Hasan Belek
13 05 25
Akçay