1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
90
Okunma
Anacığım..
Bir anne gülüşü olsa
Kalbime sesi hep dolsa
Beni hep yanına alsa
Tüm dertlerim yok olurdu.
Yolumu kaybetsem bile
Düşsem de hep binbir çile
O çağırdığı gün yine
Tüm yollar yakın olurdu.
Ağlasam omzunda yatsam
Yorgunluktan bitap olsam
Gözyaşım ile hep kalsam
En sıcak o kucak olurdu.
Sofrada bir yeri olsa
Yanımızda hep otursa
En sade yemek hep koysa
O an ziyafet olurdu.
Başarımda hep sevinen
Gururla gözleri gülen
Her daim alkışlayan hep
Anacığım o olurdu.
Anamın sesi duyulsa
Yüreğime hep o dolsa
Yanımda sımsıcak olsa
Dünyalar benim olurdu.
Hata etsem, düşsem de ben
Yanlış yola gitsem de ben
Yine kapısı hep açık
Sığınağım o olurdu.
Kul Hasan’ı der ki candan
Gelse bir an o uzaktan
Garip kuluna en büyük
Güzel mükafat olurdu..
Hasan Belek
11 05 25
Akçay
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz