( ŞeyhSeyyid Muhammed Nuran Hazretleri için yazılmıştır.)
TÖVBE OCAĞINA GEL
Gönül dergâhından uzak kaldım,
Halime acıdı gönül dostumlarım.
Büktü boynunu gönül çiçeğim,
Gel dostum, tövbe ocağına gel.

Gönül dostum sensin ey Seydâm,
Bu hâlime sensin ilâcım, şifâm.
Tebessümün bana bir ihsân,
Gel atbahım, tövbe ocağına gel.

Özledim kardeşliği, muhabbeti,
Nispet kokan sadâtın sohbeti.
Uzak kalmakta vardır bir hikmeti,
Gel kardeşim, tövbe ocağına gel.

Sensiz bir an bile bırakma yâ Rab,
Gönlümü Seydâ’ma ver yâ Rab,
Gönlü dostsuz koyma, yâ Rab,
Gel bacım, tövbe ocağına gel.

Sevgini, himmetini özledim,
Bize Hakk’ı, edebi öğrettin.
Yaralı gönlüme merhem ettin,
Gel evlâdım, tövbe ocağına gel.

Ben Seydâ’ma yakın olabilsem,
Tüm gönlümü ona verebilsem.
Sohbetini her dem duyabilsem,
Gel ümmet, tövbe ocağına gel. SİİRT,06 KASIM.1994