Pamuk ipliğine bağlı bir hayatta
Aldanıp kalıyor insan
Yaşamak ve ölmektir aslında gerçek olan


Çözün prangalarımı artık
Bir yol açın bir yol bana


İçimin labirentlerinde kaybetmişim kendimi
Gece soyarken kendini bir yıldızın kucağında
Ki..ben gönül sunağına dokundum dokunalı
Savrulup gidiyorum esen sam rüzgarların da


Ve yine gönül mabetimi yıkıyor sessizliğin
Bir yol arıyorum kendime sana çıkan



Lal bir düşüncede sukuta durur anılarım
Yüzüne baktığım aynalar şimdi küs bana
Ki..sükunetin kollarında dolaşırken ruhum
Kaybederim umutlarımı o dipsiz kuyularında


Ve gece saclarımda çözer kendini
Karanlık sularda bir kadın soyunur aşka



Ki baştan sona bütün bedenim sana dolanır
Menzilime düşen yıldızlarım sönerken usulca
Sonra parmak uçlarından kanarım bir bir
Çatlamış dudaklarım vardikca dudaklarının kıyısına


Ve gecenin rengini boğar ayın rengi
Bekareti bozulmuş şehirler gömülürken karanlığa


Tenin tenimde iz sürerken yavaş yavaş
Dokunduğun her yer yangın yeridir bana
Ateşle suyun raksina takılıp kalır gözlerim
Soğuk bir gece de kirlenince yataklar



Artık
S ö n d ü r ü n
Bütün yıldızları tek tek
Ve
Kapatin perdeleri
Bu aşk oyununda



08/05/2025
Mugla/dalaman