GÖNÜL HÜNKARI..

Gönül şehrinde sensin şimdi hünkâr ey dost,
Visâlinle gönül bulsun bahâr ey dost.

Firâkınla yanar bu hasta gönlüm dâimâ,
Neşâtım gam, hayâtım bil ki zâr ey dost.

Misâl-i şem’ bezminde erir bu ten-i zâr,
Senin aşkınla olmak var mı hîç âr ey dost?

Felek ayırdı bizden lûtf u ihsânını yâr,
Gözüm yollarda kaldı, etme ısrâr ey dost.

Kul Hasan’i der ki, sözdür gerçi elde kalan kâr,
Kabul eyle bu naçiz denemem, yâdiğar ey dost..

Hasan Belek
O4 05 25
Akçay..

Etek yazılar..
Gazel: Bu şiir, Divan edebiyatının en yaygın nazım biçimlerinden biri olan gazel şeklinde yazılmıştır. İlk beyit kendi içinde (hünkâr/bahâr), diğer beyitlerin ikinci dizeleri ilk beyitle kafiyelidir (zâr, âr, ısrâr, yâdigâr). "ey dost" kelime grubu redif olarak kullanıldı.

Konu: Şiirde dostluğa (ve Divan şiirindeki sevgili sembolizmine uygun olarak dosta/sevgiliye) duyulan özlem, onun yokluğunda çekilen sıkıntı ve kavuşma arzusu dile getirilmeye çalışıldı.

Dil ve Üslup: Divan şiirine özgü "gönül şehri", "hünkâr", "visâl" (kavuşma), "bahâr", "firâk" (ayrılık), "hasta gönül", "neşât" (sevinç), "gam" (üzüntü), "zâr" (ağlama, inleme), "şem’" (mum), "bezm" (meclis, sohbet ortamı), "ten-i zâr" (zayıf beden), "âr" (utanma), "felek" (talih, kader), "lûtf u ihsân" (iyilik ve bağış), "yadigâr" (hatıra) gibi kelime ve tamlamalarla o dönemin atmosferi yansıtılmaya çalışıldı umarım olmuştur denemem..