Tazele çayları efkâr dem alsın,
Bitmesin muhabbet sehere kalsın.
Bu köhne meskeni kim nerden bilsin,
Serçeler uyansın gidersin Osman .

Epeyce yaşlanmış gördüm dost seni,
Serseri poyrazlar yormuş bedeni
Sorma kardeşini, ehh! işte yani,
Otur! dertleşelim ne dersin Osman.

Anladım ki devran terse dönüyor,
Arılar çalıyı gonca sanıyor.
Eşkiya kargalar güle konuyor,
Aklını kökünden sökersin Osman.

Her makamdan çalar monşer borusu,
Zamane davullar Domuz derisi.
Yalan yalamayan var mı birisi,
İnsansı insandan bıkarsın Osman.

Garibi kırk yama çulda görürsün,
Dalkavuk arama! yalda görürsün.
Sineği petekte ,balda görürsün,
Sen hep kuru Soğan kokarsın Osman.

Çalana çırpana baka kalırsın,
Fikrine kelepçe taka kalırsın.
Gözünün suyunu döke kalırsın,
Dilini dişini sıkarsın Osman.

Doğruyu söyleme kovarlar Osman,
Bir damlacık suda boğarlar Osman.
Deme ben eğilmem! eğerler Osman,
Başını önüne yıkarsın Osman.

Sitemin yutuver sinende dursun,
Sabreyle kardeşim! yaradan görsün .
Korlansın sözünün özünde kurşun
Tükürüp menzile çakarsın Osman.

Sıkı dur hayatta, pes etme Osman,
Yenilgi yenilgi olursun Aslan.
Boşluğa yaslanma ALLAH’a yaslan
Bir çığır açılır çıkarsın Osman.