Gönül Derdi..

Güneş doğar altın tepsi, dağların ardından yine,
Hasretinle yandı içim, döndüm sanki harabeye.
Sesin gelir uzaklardan, rüzgâr eser ince ince,
Gözlerim hep seni arar, bakarım her bir köşeye.

Yollar uzun, menzil ırak, beklemek zor, sabır gerek,
Kalbimdeki sevda sönmez, alevlenir yanar yürek.
Sensiz geçen her bir anım, sanki boşa dönen kürek,
Kavuşmaktır tek dileğim, gel de bitsin artık bu firak.

Güz gelince yaprak döker, ağaçların dalı bir bir,
Hüzün çöker şu gönlüme, içimde dinmez sızıdır.
Hatıralar canlanır hep, gözlerimde gizli sırdır,
Varlığınla diner ancak, dinmez başka türlü kahır.

Beyaz karlar örter yeri, kış bastırır ayaz olur,
Sobamızda ateş yanar, dışarı buzla doludur.
Aklım fikrim yine sende, hayalin hep beni bulur,
Bu ayrılık yetti cana, seven gönül nasıl durur?

Bahar gelir, çiçek açar, doğa yine cana gelir,
Umutlarım yeşerir de, belki bir gün yüzün güler.
Bekliyorum geleceksin, hasretlik sonunu bulur,
Hasan der ki dertli gönlüm, muradına elbet erer...
Hasan Belek
29 04 25
Akçay
Dostlar. 16 hece 8+8 Durak ve uyak olan ilk deneme şiirim...